Hikayeler,  İç Dökmeler,  Sosyal Paylaşım

KARIŞIK

Sabah uyandım yanımda yoksun
Derdim olsun, kadehler dolsun
Aramıza girmiş dağlar, denizler
Gelemem diyorum öf öf, sen gel diyorsun
Gel desem gelmezsin, aşk nedir bilmezsin
Seni ayrılık alır, geriye aşk kalır
Seni benden almaya senin de gücün yetmez
Şu yaralı kalbime benim de sözüm geçmez

Solumda bir acı senden yoksun
Soluksuz kaldım köşelerde
Kar yağmış yollara, örtülmüş izler
Bulamam diyorum öf öf, sen bul diyorsun
Anlamasan da beni, dinlemesen de olur
Bitti gitti seyrettik aşkı
Sanmışım yolu yordamı bu
Böyle yazılmadı ya da ben öyle kandım
Şimdi tek başımayken kimin öyküsü bu?

Anılar kilitli mi sana, resimler delil gibi bana
Allah’ım da şahit buna, gel içimden seni alsana
Kolaysa sen unutsana
Yazıklar olsun bana

Bana bir haller oldu bilemezsin
Kitaplarımı okullara dağıttım
Dolma kalemlerimi postacıya hediye ettim
Oyuncak arabalarımı çocuklara verdim
Bir sahil kasabasına yerleştim
Artık şiir yazmıyorum
İçimdeki hüzün denizinde balık tutuyorum
Kaç cehennem söndü içimde bilmiyorum
Deli sanıyorlar
Beni arıyorlar
Uzun ince bir yoldayım
Gidiyorum gündüz gece
Bilmiyorum, ne haldeyim?
Gidiyorum gündüz gece
Görenler var mı?

Bana bir haller oldu bilemezsin
Adını kalbimin en dibine yazdım silemezsin

Bu benim öyküm birazcık yaralı
Kalbimin pek çok yeri yamalı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir